கடைசிக் கொத்து

மறதியை

உன்

விருப்பின் படியே

செய்துகொள்

மலர்ப் பூங்கா

ஒருபோதும்

எம்மை ஞாபகப்படுத்தாது

உன்
கண்களோ

இகழப்பட்ட

சுத்தமான 

தேனின் சுவையை

உறுஞ்சுகின்றன

இன்னும் விரும்பவில்லையா

என்னை

இன்னும் நீ

விரும்பவில்லையா

நானே

மெல்லிய தேய்பிறை

என் இதையத்தை

சுற்றி

மிகக் குர்மையான

தீண்டக் காத்திருக்கும்

வில்போன்ற வாள்

அது என்னை

தீண்டும் முன்

சக்திமிக்க

தங்க ஒளியுடன்

நான் வளரவேண்டும்

உன் பிரிவால் மரமானேன்

உன்

பிரிவின் பின்

எனக்காக

வீடு திரும்புவாய்

என்ற நப்பாசையில்

பலகோடிகளில்

ஒண்டியாய்

ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நட்சத்திரங்கள் போல்

சூரியன், காற்றை

நேசிக்கும்

மலைச்சிகரத்தின்

ஒற்றை மரமானேன்

அன்பின் எல்லை

அன்பு பயம்

இதன் மிகுதியோ

பெருமை மட்டுமே

கண்ணீர்

இரவுள் மட்டுமே

வார்த்தைகள் அனைத்தும்

என்னைவிட்டு தொலைந்தபின்

ஒரு மின்குமிழுடனான கதிரையே

எனதான வாசச்தலம்

உனதான நினைவுகளின் பின்

கனவு

பத்திரமாய் வீடுதிரும்பும்

உனதான வருகையை யாசித்து

மீண்டும் சந்திப்போம்!!!!!!!!

உன் கூந்தலே

என் இதையத்தை திருடிவிட்டது
உன் கண்ணகள் என் மனதில்
ஆழக் காயப்படுத்திவிட்டன

உன்நோடு வாழ
எதனையும் தாங்கத்  தயார்

எமது அன்பு
இருளிலும் நிலைத்திருக்கலாம்
வருடங்கள் பலவானாலும்
எதனாலும் மாற்ற முடியாது
எதுவாகயிருந்தாலும்

அந்திம காலம்

நானோ ஒரு கெட்ட கனவில் இருக்கிறேன்
பூமியின் முடிவிலே இருந்தேன்
போரின் பின்னரான
அந்த காலைபொழுது
நான் எதையும் கேட்கவில்லை
யாருமே அங்கு இல்லை

நான் நேசித்தவர்ளின் அன்பால் சூழப்பட்டு
அமைதியாக வாழ்கின்றேன்
இருந்தும்
நாளை என்ன நடக்கும் என்பதை அறியேன்!!!!!!!

ஆ
அழகான நட்சத்திரம்
ம்
அதை யாராலும் அழிக்க முடியாது

ஆ
அது அழகாகத் தூங்குகின்றது
அதை எமது பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்க முடியுமே

நான் இழந்தவையோ
அதிகம்
அவை என்னவேன்றே மறந்துவிட்டேன்

அன்பாய் வேண்டுகின்றேன்
எனக்காக இந்த நீல வானத்தையாவது விட்டுவிடுங்கள்
நான் கத்த வேண்டுமல்லவா?????

ஆ
அழகான நட்சத்திரம்
எப்போது இந்த வெளிச்சம் பிறந்தது!!

ஆ
அதன் ஆரம்பமோ
மிக தொலைவானது

அதை அறியும்
எந்த வழியும் எமக்கில்லை

ஆ
அழகான நட்சத்திரம்
அதை யாராலும் அழிக்க முடியாது
அது அழகாகத் தூங்குகின்றது
அதை எமது பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்க முடியுமே

திசை தேடி

காதோரம் ஏதோ
புல்லரிப்பு
இரவின் நீட்ச்சி
இமையத்தின் எல்லைவரை
களைகட்டுகின்றது.

சத்தியத்தினை வருகையை
உள்ளம்
யாசிக்கின்றது

போதையின்
தழும்பலில்
சத்தியம் தேடி
தலையணை
கண்ணீர் சரக்கின்றது

விடியற் காலையில்
விடியா
இரவகளைத் தேடி
உளக்குமுறல்
பாதையாத்திரை

கதிரவனின் ஒளியில்
எங்கோ ஒரு மூலையில்
சபதங்களின் அவலக்குரல்
காதுகளில் நச்சரிப்பு

கடலலையாய்
வயலைகள்
இருப்பினை அரித்து
திசை தெரியா
சருகுகளாய்
உளநடைகள்

இவையனைத்தும்
கலங்கரை விளக்காய்
மின்னி மின்னி மறையும்
சில ஒளிக்கீற்றுகளிடையே

எனக்கு என்ன நிகழ்தது மண்ணறையில் நிற்கின்றேன்.

தன் மனைவியின் மண்ணறையின் முன் கடைசி நிமிட காவியங்கள் வாசிக்கும் அவளின் நேசத்துக்குரியவன்.

எனக்கு என்ன
நடந்தது????
எனக்கு என்ன
நடந்தது??????
நான்
மண்ணறையின்
அருகாமையில்
அமைதியாக நிற்கின்றேன்

அன்புக்குரியவளின்
மண்ணறையே
ஏன் எனக்கு
பதிலளிக்கமாட்டாய்???

அன்பிற்குரியவளே
என்ன நிகழ்ந்தது
உமக்கு
பதிலளிக்காமல் இருக்கின்றாயே???????

நேசத்திற்குரியவளே
நட்பினை
மறந்துவிட்டாயா???

என்னவள் சொன்னாள் -
உங்களுக்கு
நான்
எவ்வாறு பதிலளிப்பது!!!!

நானோ
கற்களாலும் மண்ணாலும்
பாதுகாக்கப்பட்டவள்

எனது அழகை
மண் தின்றுவிடும்
நானோ
உங்களை மறந்துவிடுவேன்

என் குடும்பம்
சமவயதுத் தோழிகளை
விட்டும்
தடுக்கப்பட்டு விட்டேன்

என்னையும்
உங்களையும் விட்டு
நேசத்துக்குரிய நட்பு
துண்டிக்கப்பட்டு விட்டது
உங்கள் மீது
சாந்தி உண்டாகட்டும்!!!!!!!!

எனது சிறிய உள்ளம்

இம் மண்ணில் பிறந்த போது
வெறுமையான
சிறிய உள்ளத்தை தந்தாய்
உன் மீதான தூய்மையான
காதலில் மூழ்கடித்தேன்

நீதான் என் காதலன்
நீதான் என் உரிமையாளன்

என் உள்ளத்திலோ
உன்மீதான காதல்
பிரவாகிக்கின்றது

உன்
நெருக்கமே என் சந்தோசம்
உன் திருப்தியே
என் விருப்பம்
இவற்றையே
நான் வேண்டுகின்றேன்

உன் ஞாபகத்திலே
என் உள்ளம்
சாந்தியடைகின்றது
என் உயர்வான
ஆட்சியாளனே

நான்
உன்னையே அழைக்கின்றேன்....
உன்னையே புகழ்கின்றேன்...........
உன் கிருபையினையே
யாசிக்கின்றேன்..........

என்னை
நேர்வழிப்படுத்தியதற்காய்
உன்னை புகழ்கின்றேன்

என் உள்ளமோ
உன் ஞாபகத்தால்
அச்சமடைகின்றது

உன்
வார்த்தைகளை உணர்ந்து
அடிபணிவதற்காள்
எனது உள்ளத்தை
இச்தீரப்படுத்துவாயாக
ஆமீன்!!!!!!!.............

அடியான்

நானோ
பாவங்களைச் சம்பாதித்து
மன்னிப்பாய்
என்ற நப்பாசையால்
பாவமீட்சியைத் தவிர்ந்த
அடியான்

அகிலதின்
ஆட்சியாளனே!!
ஒருவன் அவதானிக்கின்றான்
என்ற பயமற்ற
பட்டோலை எழுதப்பட்ட
அடியான்

கிருபையுடையவனே
இரகசியமாக பாவங்கள்
செய்த
பாவினான்

எனக்கு என்ன நிகழ்தது..........
துக்கத்தை
வெளியாக்காமல்
இருக்கின்றேனே........















கிருபையுடையவனே
வாழ்வை வீணடித்த
சிறியோரோ பெரியோரோ
மதியா
ஊதாரி நான்

அகிலத்தை காப்பவனே
கொந்தழிக்கும் கடலில்
விடைகிடைக்காதோ
என அலறியவனாய்
முழ்கின்றேன்

அருளாளனே
நானோ
பாவங்களினால் பீடிக்கப்பட்ட
நோயாளி
எனக்கே அநீதியிழைத்து
ஓட்டாண்டியாய் நிற்கின்றேன்

என் அருளாளனே
மறைவான தவறவறால்
கவலைகொண்டு
நம்பிகையிழந்து
பித்தனாய் கிறங்கி
நிற்கின்றேன்


என்னைப் படைத்தவனே!!
உன் வாயலின் பால்
திரும்பியவனாய் நிற்கின்றேன்
என்பாவங்களை முன்வைத்து
மன்றாடுகின்றேன்
என்னை மன்னிப்பாயாக!!!!!!!!!!
ஆமீன்.............

விடியல்

சம்மட்டியால் அடிபட்டு
உணர்விழந்து கிடக்கின்றேன்
ஒவ்வொரு விடியலும்
இராட்சசனாய்

என் உடலோ
எனக்குச் சுமையாய்
தழ்ழாடுகின்றேன்
ஊன்றுகோல் நாடினேன்
என் கண்ணில்
பட்டதெல்லாம்
உழுத்துப் போன கோல்கள் தான்

.....அய்யாஷ் அலி....

அன்புள்ளம் கொண்டவனே

என் மனச் சோலையில்
மலர்ந்து மணம் வீசும்
அன்புள்ளம் கொண்டவனே
நட்பெனும் செடி வளர்ந்திட
நாளும் பொழிவாய் பாசமெனும் மழைநீரை
பிரிவின்றி என்றுமே
சேர்ந்தே வாழ்ந்திட
நாழும் பிரார்த்திப்பாய்
வல்ல இறைவனை.......................